Nowy najwyższy wieżowiec – Jeddah Tower i wyścig o kilometr

W kwietniu 2026 roku Jeddah Tower przekroczyła granicę 100. piętra, osiągając około 400 metrów wysokości. Cel? Co najmniej 1 008 m, czyli prawie 200 metrów więcej niż Burj Khalifa (828 m z 2010 roku). Brzmi ambitnie, ale to już nie wizja, tylko budowa w toku.

Projekt to megatall w saudyjskiej Dżuddzie, część większego planu Jeddah Economic City o powierzchni ok. 5,2-5,3 km². Funkcje? Mixed-use: mieszkania, biura, hotel, tarasy widokowe. Klasyczna formuła wieżowca XXI wieku, tyle że w skali, która dotąd nikomu się nie udała.

Dlaczego temat wraca właśnie teraz?

Bo po latach przerw i zmian planów prace ruszyły na poważnie. Kluczowe daty wyglądają tak:

• 20-26.04.2026: przekroczenie poziomu 100 pięter (~400 m)
• 08.06.2026: więcej niż 103 piętra
• Plan: ukończenie w 2028 r.

To tempo pokazuje, że Saudyjczycy mówią serio. Pytanie brzmi: skąd w ogóle wziął się ten projekt, jak go budują i co może zmienić w globalnym wyścigu o niebo? O tym za chwilę.

Jeddah Tower

Jeddah Tower ma już prawie dwudziestoletni staż na papierze, choć w rzeczywistości przez połowę tego czasu nic się tam nie działo. Wszystko zaczęło się od wizji w 2008 roku, ale konkretne prace ruszyły dopiero 01.04.2013. Potem przyszedł długi przestój w latach 2017-2018, związany z problemami Kingdom Holding Group i szerszą czystką antykorupcyjną w Arabii Saudyjskiej. Wznowienie w 2023/2024 roku przeszło niemal niezauważone, ale prawdziwe przyspieszenie nastąpiło dopiero w 01.2025.

Gdzie jesteśmy dziś?

Aktualnie tempo jest naprawdę imponujące: 1 piętro co 3-4 dni. To znacznie szybciej niż ktokolwiek się spodziewał po tak długiej przerwie. Docelowa wysokość to co najmniej 1 008 m, choć dokładną liczbę utajniono. Dla porównania, Burj Khalifa, obecny rekordzista z 2010 roku ma 828 m. Plan zakłada ukończenie w 2028 r., choć realistyczne prognozy mówią o 2028-2029, a nawet 2030.

Projekt, konstrukcja i funkcje wieży

Cały koncept wieży narodził się z jednej wizji: sięgnąć kilometra w niebo i stworzyć pionowe miasto. Zespół “Adrian Smith + Gordon Gill Architecture” zaprojektował sylwetkę inspirowaną liśćmi palmy, łącząc neofuturystyczny styl z pragmatyzmem inżynierskim. Za konstrukcję odpowiada “Thornton Tomasetti”, który wymyślił system “buttressed core”, sześciokątny rdzeń wspierany trzema skrzydłami w układzie “Y”. To nie tylko estetyka. Geometria zwężająca się ku górze i układ skrzydeł przeszły dziesiątki testów tunelowych, żeby oporować wiatrom na ekstremalnych wysokościach.

Kształt, który opiera się wiatrowi

Sam rdzeń to serce całej struktury. Płyta fundamentowa ma 5 m grubości (~7 500 m²) i spoczywa na ~270 palach wbitych do 110 m w wapień i koralowiec. Hybrydowy fundament piled raft rozkłada gigantyczne obciążenia pionowe i poziome. W środku: 57 wind (w tym 5-7 double‑deck), prędkość >10 m/s; KONE – dostawca. To najdłuższa podróż windy na świecie. Elewacja szklana okrywa ok. 80 000 ton stali.

Dane techniczne i funkcje

Program użytkowy: hotel Four Seasons (poziomy ok. 20-26/27, ~182 jednostki), wyżej apartamenty i biura. Obserwatorium na poziomach ok. 157-159 (630-638 m) i sky terrace ~30 m średnicy (poziom 157) mają być wizytówką publiczną. Czyli mieszkanie, praca i widok z chmur w jednej bryłie.

Horyzont, który przesuwa granice

Jeddah Tower to nie tylko rekord, to też obietnica, że granica kilometra przestała być science fiction. Sama ambicja sięgnięcia tak wysoko zmienia sposób, w jaki myślimy o miastach. Nie jako o płaskich organizmach, ale pionowych strukturach, gdzie niebo przestaje być końcem możliwości. Wieżowce takie jak Jeddah staną się ikonami swoich miejsc na dziesiątki lat, tak jak Burj Khalifa zdefiniował Dubaj.

Może właśnie dlatego tytuł tej sekcji mówi o horyzoncie. Bo to, co kiedyś było pułapem, dziś staje się punktem startu dla kolejnych projektów, które sięgną jeszcze wyżej.

Mia SW.

redakcja nieruchomości 

Luxury Blog